Sophia Jezusa Chrystusa

„Sophia Jezusa Chrystusa” to gnostycki dialog objawieniowy, należący do najważniejszych pism z kolekcji Nag Hammadi, zachowany w dwóch niemal identycznych wersjach – w Kodeksie III i w Kodeksie Berolinensis Gnosticus 8502. Tekst stanowi rozwinięcie wcześniejszego apokryfu znanego jako Ewangelia Egipcjan (Egyptian Gospel), jednak tutaj jego treść została przekształcona w subtelny traktat mistyczno-kosmologiczny, w którym Jezus – Zbawiciel objawia swoim uczniom tajemnice pochodzenia, upadku i odkupienia duszy poprzez poznanie (gnosis).

Dialog rozpoczyna się po zmartwychwstaniu. Uczniowie – wśród nich Mateusz, Maria, Marta, Szymon i inni – pytają Jezusa o początek wszechrzeczy, naturę eonów, pochodzenie Sofii oraz przyczynę, dla której świat materialny został stworzony przez niższe moce. Jezus odpowiada, ukazując im historię Ojca Światła, Barbelo, Autogenesa i kolejnych eonów Pełni, aż po upadek Sofii, który staje się źródłem stworzenia świata i niewiedzy (agnoia).

Tekst ten nie jest więc opisem wydarzeń historycznych, lecz mistycznym wykładem kosmogonii, mającym wprowadzić ucznia w poznanie samego siebie – jako iskry światła uwięzionej w materii. Gnoza, którą Jezus przekazuje, jest zarazem objawieniem o Sofii – boskiej Mądrości, która zstępuje w świat, aby poprzez doświadczenie upadku umożliwić duszom powrót do Pleromy. W tym sensie tytułowy Jezus Chrystus staje się nauczycielem Sofii, a zarazem jej odkupicielem: w nim Mądrość odzyskuje świadomość swego pochodzenia.

„Sophia Jezusa Chrystusa” stanowi więc syntezę gnozy setiańskiej i chrystocentrycznej, łącząc mit o Sofii z objawieniem Zbawiciela. To tekst przejściowy pomiędzy mistyką kosmiczną a soteriologią duchową, w którym poznanie staje się aktem wewnętrznego przebudzenia. W języku symboli i alegorii ukazana jest tu droga duszy: od niewiedzy do poznania, od rozproszenia do jedności, od zapomnienia do pamięci o Źródle.

W tym właśnie duchu należy czytać ten traktat – nie jako teologiczny mit o początku świata, lecz jako mapę powrotu duszy, w której Sofia jest zarazem kosmiczną Mądrością, jak i wewnętrznym aspektem człowieka tęskniącym za Światłem.

Nota o domenie publicznej 

Poniższe tłumaczenie zostało przekazane do domeny publicznej i może być swobodnie kopiowane oraz wykorzystywane — w formie zmienionej lub niezmienionej — w dowolnym celu. Oparte jest na koptyjskim tekście Kodeksu z Nag Hammadi III.4. Należy tutaj zaznaczyć, że Istnieje jeszcze wersja z Kodeksu Berlińskiego. Kodeks Berliński powstał w V wieku i również został zakopany, a następnie odnaleziony w Akhmim w Egipcie pod koniec XIX wieku. Następnie został zakupiony przez Carla Reinhardta od handlarza antykami w Kairze w 1896 roku. Niemniej niniejszy traktat opiera się tylko na tekście z Nag Hammadii, który włącza tekst Eugnostosa Błogosławionego w ramy chrześcijańskie.

Tłumaczenia z koptyjskiego na angielski dokonał Samuel Zinner, a redakcji podjął się Mark M. Mattison przy życzliwym wsparciu projektu Other Gospels. Tłumaczenie z angielskiego na polski dokonał portal Gnostyk.pl

Symbole:

• [ ] — luka w tekście (tzw. lacuna)
• ( ) — wstawka redakcyjna dla wyjaśnienia tekstu
• < > — poprawka błędu kopisty
• [90] — numer strony w koptyjskim kodeksie (z odnośnikiem)

🌟[90] Sophia Jezusa Chrystusa

 Zbawiciel ukazuje się swoim uczniom

Po tym, jak powstał spośród zmarłych, jego dwunastu uczniów i siedem kobiet nadal za nim podążało i udali się do Galilei, na górę [91] zwaną „Miejscem Żniwa i Radości”. Gdy się zebrali, byli zakłopotani co do fundamentalnej natury świata, planu, boskiej opatrzności, mocy Zwierzchności oraz tego, jak Zbawiciel wchodzi z nimi w relację w misterium boskiego planu. Zbawiciel ukazał się nie w swojej wcześniejszej (widzialnej) postaci, lecz jako niewidzialny duch. A jego podobieństwo było jak podobieństwo wysokiego promiennego anioła, lecz nie wolno mi opisywać, do czego jest podobny, bo żaden śmiertelnik nie mógłby tego znieść — jest to bowiem ciało całkowicie czyste i doskonałe, takie, o jakim nauczał nas na górze zwanej „Oliwną” w Galilei.

I rzekł: „Pokój wam! Mój pokój wam daję!” A wszyscy ogarnęła trwoga i lęk.

Zbawiciel [92] uśmiechnął się i zapytał ich: „O czym rozmyślacie? Dlaczego jesteście zakłopotani? Czego poszukujecie?”

Filip rzekł: „O fundamentalnej naturze świata i jego planie.”

Zbawiciel powiedział do nich: „Chcę, abyście zrozumieli, że wszyscy, którzy narodzili się na ziemi od założenia świata aż dotąd — będąc prochem — choć dociekali Boga, jego bytu i podobieństwa, nie zdołali go odnaleźć. Najwięksi mędrcy spośród nich domyślali się na podstawie porządku świata i (tego, jak) się toczy, lecz ich domysły nie dosięgły prawdy.

„Wszyscy filozofowie powiadają, że (kosmiczny) porządek jest kierowany na trzy (różne) sposoby, i dlatego pozostają w niezgodzie. Jedni twierdzą, że świat kieruje sam sobą. [93] Inni, że czyni to Opatrzność, jeszcze inni — że jest to Los. Lecz żadne z tych twierdzeń nie odpowiada prawdzie.

„Powtórzę: żadne z trzech przed chwilą przytoczonych twierdzeń nie zbliża się do prawdy, bo są to ludzkie (domysły). Ja natomiast pochodzę z Nieskończonego Światła, ponieważ Go znam, i jestem tu, aby powiedzieć wam dokładnie, jaka jest prawda. Życie czegokolwiek, co jest samo-zrodzone, jest nieczyste, jako że jest samowykonane. Nie ma nic mądrego w (teorii) Opatrzności, a (teoria) Losu nie jest przenikliwa.

„Wam jednak dano poznać, i otrzyma każdy inny, kto zasłuży na poznanie — każdy, kto nie został zrodzony przez zasiew nieczystego tarcia, lecz przez Tego, który został najpierw posłany, ponieważ jest nieśmiertelnym pośród śmiertelnych.”

Ten, Który Jest

Mateusz rzekł [94] do niego: „Panie, nikt nie jest zdolny odkryć prawdy inaczej niż przez Ciebie, więc poucz nas o prawdzie.”

Zbawiciel powiedział: „Ten, Który Jest, jest niewysłowiony. Nie znała Go żadna moc, żadna zwierzchność, nic uwarunkowanego ani nic stworzonego od założenia świata aż dotąd — tylko On sam i ci, którym zechce udzielić objawienia przez Tego, który pochodzi z Pierwszego Światła. Od teraz Ja jestem Wielkim Zbawicielem. Dzieje się tak, ponieważ On jest bezśmiertelny i wieczny.

„Jest wieczny, bez narodzin, bo ktokolwiek się narodził, zostanie zniszczony (w śmierci). Jest niezrodzony, bez początku, bo kto miał początek, będzie miał i koniec. Ponieważ nikt nad Nim nie panuje, jest bezimienny, bo każdy, kto ma imię, został nazwany przez kogoś innego. A Ten, Który Jest, posiada wygląd właściwy tylko Jemu, [95] niepodobny do niczego, co widzieliście i pojęliście — a zarazem jest to wygląd zagadkowy, przewyższający wszystko i wynoszący się ponad świat. Spogląda we wszystkie strony (jednocześnie) i widzi siebie z siebie.”

„Ponieważ jest nieskończony, nigdy nie może być pojęty.
Jest na zawsze niezniszczalny, nic do Niego niepodobne.
Jest dobrem, które nigdy się nie zmienia.
Jest bez skazy.
Jest wieczny.
Jest błogosławiony.
Nie może być poznany, ale sam siebie poznaje.
Jest niezmierzalny; nie da się Go wyśledzić.
Jest doskonały, bez niedoskonałości.
Jego błogosławieństwo jest niezniszczalne.
Nazywany jest ‘Ojcem Świata’.”

Objawienie Tego, Który Jest

Filip zapytał: „Panie, jakże więc ukazał się doskonałym?”

Doskonały Zbawiciel rzekł do niego: „Zanim cokolwiek widzialnego stało się widzialne, majestat i władza istniały [96] w Nim, ponieważ On ogarnia całość Totalności, podczas gdy nic Jego nie ogarnia. Dzieje się tak, bo jest całkowicie Umysłem, i jest myślą oraz odbiciem, rozważaniem, rozumowaniem i mocą. Wszystkie są równorzędnymi mocami, będąc źródłami Totalności. A cały ich ród — od pierwszych do ostatnich — jest w Jego przedwiedzy, nieskończonego, niezrodzonego Ojca.”

Tomasz zapytał go: „Panie, Zbawicielu, z jakiego powodu oni zaistnieli i dlaczego zostali objawieni?”

Doskonały Zbawiciel rzekł: „Pochodzę z Nieskończoności, aby powiedzieć wam wszystko. Duch, Który Jest, był Tym, który zrodził — mając moc <rodzącego> [97] i naturę Tego, który [nadaje] formę — aby mógł zostać objawiony wielki skarb ukryty w Nim. Z powodu swego miłosierdzia i miłości zapragnął sam z siebie wydać owoc, aby nie <radość> z Jego dobroci była tylko dla Niego samego, lecz aby inne duchy nieruchomego rodu mogły wytworzyć ciała i duchy, chwałę i cześć w niezniszczalności oraz Jego nieskończony dar — tak aby Jego skarbiec został zamanifestowany przez Boga samo-zrodzonego, Ojca wszelkiej niezniszczalności i tych, którzy potem mieli zaistnieć, choć jeszcze nie ukazali się widzialnie. Wśród niezniszczalnych panuje wielka różnica.”

Zawołał i rzekł: „Kto ma uszy, niech słucha o tych, którzy są nieskończeni!” I: „Przemówiłem do tych, którzy są przebudzeni!”

Kontynuował dalej [98] i rzekł: „Wszystko, co pochodzi z tego, co zniszczalne, zginie, ponieważ z tego, co zniszczalne, powstało; lecz to, co powstało z tego, co niezniszczalne, nie zginie, lecz będzie niezniszczalne.

W konsekwencji wielu pobłądziło, bo nie znali tej różnicy — i pomarli.”

Ojciec i Pokolenie, Nad Którym Nie Ma Królestwa

Maria zapytała go: „Jak więc, Panie, możemy to poznać?”

Doskonały Zbawiciel rzekł: „Zacznijcie od rzeczy zakrytych aż po kres rzeczy widzialnych, a emanacja Myśli sama wam objawi, jak wiara w to, co niewidzialne, znajduje się w tym, co widzialne, w rzeczach, które należą do niezrodzonego Ojca. Kto ma uszy do słuchania, niech słucha!

„Pan Świata nie nazywa się ‘Ojcem’, lecz ‘Przodkiem (Forefather)’, <ponieważ Ojciec jest> zasadą początkową tych, którzy staną się widzialni, jednak [99] On jest [tym] Przodkiem bez początku. Ogląda siebie w sobie jak w zwierciadle, objawiwszy się w swoim podobieństwie jako Boski Samo-Ojciec i <jako> Odbijający nad odbijającymi, pierwszy istniejący, niezrodzony Ojciec. Jest w istocie tak stary <jak> światło, które jest przed Nim, lecz nie dorównuje mu mocą.

Następnie objawił wielu odbijających, samo-zrodzonych, równych wiekiem i mocą, trwających w chwale — (wręcz) niezliczonych — których naród nazywa się ‘Pokolenie, Nad Którym Nie Ma Królestwa’, z tego, w którym wy sami staliście się widzialni pośród tychże <królestw>. A cała ta mnogość, nad którą nie ma królestwa, zwie się [100] ‘Dziećmi Niezrodzonego Ojca’, ‘Bogiem’, ‘[Zbawicielem]’ i ‘Synem Bożym’, którego podobieństwo przebywa z wami.

On jest Niepoznawalny, pełen wszelkiej niezniszczalnej chwały i niewysłowionej radości. Wszyscy spoczywają w Nim, nieustannie radując się niewysłowioną radością z Jego chwały, która nigdy się nie zmienia, oraz radością niezmierzoną. Przedtem nigdy o tym nie słyszano ani nie wiedziano o tym wśród wszystkich eonów i ich światów.”

Nieśmiertelny Człowiek, Sophia i Ogdoad

Mateusz zapytał go: „Panie, Zbawicielu, jak został objawiony Człowiek?”

Doskonały Zbawiciel rzekł: „Pragnę, abyście poznali Tego, który objawił się przed światem.

„Na początku nieskończony, samowzrośnięty, [101] sam uczyniony Ojciec, który był napełniony promiennym i niewysłowionym światłem, gdy postanowił, by Jego podobieństwo stało się wielką mocą, zasada początkowa tego światła nagle ukazała się jako nieśmiertelny androgyniczny Człowiek, aby przez tego nieśmiertelnego Człowieka mogli otrzymać swoje zbawienie i przebudzić się z niepamięci dzięki Temu, który został posłany jako interpretator, przebywający z wami aż do końca zubożałych złodziei. A jego towarzyszką jest Wielka Sophia, która w Nim została od początku przeznaczona do zjednoczenia przez Ojca samo-zrodzonego, od Nieśmiertelnego Człowieka, który pierwszy się ukazał — jako boskość i królestwo — ponieważ tak zostało objawione przez Ojca, [102] który nazywany jest ‘Człowiekiem’, ‘Samo-Ojcem’. I dla Jego własnego majestatu stworzył potężny eon, którego imię brzmi Ogdoad, obdarzony wielką władzą — nawet panującą nad zubożałym stworzeniem.

„Z tego światła i z trzykrotnego męskiego Ducha, który należy do Sophii, jego towarzyszki, stworzył bogów i aniołów <oraz> archaniołów — niezliczone miriady do posługi. Stało się tak, ponieważ ten Bóg stworzył boskość i królestwo, tak iż nazwano go ‘Bogiem bogów’, ‘Królem królów’. W Nim Praczłowiek posiada swój jedyny umysł i myśl, będąc dokładnie (myślą), odbiciem i kontemplacją, rozumem [103] i mocą. Wszystkie istniejące jakości są doskonałe i nieśmiertelne.

„Co do niezniszczalności — są rzeczywiście równe, lecz co do mocy — jest między nimi różnica podobna do różnicy między ojcem a synem, <a synem> a myślą oraz myślą a tym, co po niej następuje. Jak powiedziałem wcześniej, spośród bytów stworzonych monada jest pierwsza. A po wszystkim innym to, co się ukazało, zostało objawione z Jego mocy. I z bytów stworzonych ukazało się wszystko, co zostało uczynione, a z tego, co uczynione, ukazało się to, co uformowane, (a) z tego, co uformowane — to, co nazwane. Tak od początku do końca powstała różnica wśród niezrodzonych.”

Pierworodny Androgyniczny Syn

Bartłomiej zapytał go wtedy: „Dlaczego w Ewangelii nazywany jest [104] ‘Człowiekiem’ i ‘Synem Człowieczym’? A który z tych tytułów odnosi się do Syna?”

Święty rzekł do niego: „Pragnę, abyś wiedział, że Praczłowiek nazywany jest ‘Rodzącym’, ‘Umysłem Samo-Dopełnionym’. Rozważał ze swą towarzyszką, Wielką Sophią, i objawił swego pierworodnego, androgynicznego syna. Jego imię męskie brzmi ‘Pierworodzący Syn Boży’, zaś imię żeńskie — ‘Pierworodząca Sophia, Matka Wszechświata’, którą niektórzy nazywają ‘Miłością’. Pierworodny, zwany ‘Chrystusem’, stworzył mnóstwo niezliczonych [105] aniołów do posługi z Ducha i Światła, ponieważ dzierży władzę od swego Ojca.”

Uczniowie rzekli do niego: „Panie, wyjawnij nam odnośnie Tego, który nazywany jest ‘Człowiekiem’, abyśmy mogli dokładnie zrozumieć Jego chwałę.”

Doskonały Zbawiciel rzekł: „Kto ma uszy do słuchania, niech słucha! Z racji Jego pochodzenia z promiennego światła, Ojciec pierworodzący nosi imię ‘Adam, Oko Światła’, [a] Jego niewysłowieni, bezcieniowi święci aniołowie nieustannie radują się weselem z odbić, jakie otrzymali od swego Ojca. Całe królestwo Syna Człowieczego, który zwany jest ‘Synem Bożym’, jest napełnione niewysłowioną i bezcieniową radością oraz niezmienną radością — radością z Jego niezniszczalnej [106] chwały — aż dotąd niesłyszaną i nieobjawioną w eonach i ich światach, które powstały później. Ja pochodzę z samo-zrodzonego i prapierwszego Nieskończonego Światła, aby wam wszystko objawić.”

Zbawiciel i Pistis Sophia

Uczniowie przemówili raz jeszcze: „Powiedz nam wprost, jak zstąpili z niewidzialności, z tego, co nieśmiertelne, do świata śmiertelności.”

Doskonały Zbawiciel rzekł: „Syn Człowieczy połączył się ze swoją towarzyszką Sophią i objawił potężne androgyniczne światło. Jego imię męskie brzmi ‘Zbawiciel, Wszechojciec’. Imię żeńskie — ‘Sophia Wszechojciec (Wszystkorodzicielka)’, którą niektórzy nazywają ‘Pistis’.

„Jak [107] kropla ze Światła, każdy, kto wchodzi w świat, zostaje przezeń posłany do świata Wszechmocnego, aby był przez niego strzeżony. A z woli Sophii pęto jego niepamięci związało światło, tak aby przez to mogła się <ujawnić> całemu zubożałemu światu sprawa, mianowicie pycha i ślepota (Wszechmocnego) oraz niewiedza, która mu nadała imię.

„Ja jednak, wolą wielkiego Światła, pochodzę z miejsc wysoko, aby <rozwiązać> to pęto, powstrzymawszy działanie złodziei. Pobudziłem tę kroplę posłaną przez Sophię, aby przeze mnie przyniosła wiele owocu i została udoskonalona, i nigdy więcej nie stała się wadliwa, lecz przeze mnie, Wielkiego Zbawiciela, została <złączona>, aby Jego chwała mogła się objawić, aby także Sophia została naprawiona z tej skazy i aby jej [108] dzieci nigdy więcej nie stawały się wadliwe, lecz mogły otrzymać cześć i chwałę i wstąpić do swego Ojca, i pojąć mowę męskiego Światła.

„I wy zostaliście posłani przez Syna, który (sam) został posłany, abyście mogli otrzymać światło i oddzielić się od niepamięci Zwierzchności — i aby nigdy więcej nie przyszła do objawienia z waszego powodu, to znaczy nieczyste tarcie, które pochodzi z przerażającego ognia, jaki wyszedł z ich fallusa. Zdepczcie ich złą intencję.”

Eony

Wtedy Tomasz zapytał [Go]: „Panie, Zbawicielu, ile eonów przewyższa niebiosa?”

Doskonały Zbawiciel rzekł: „Chwalę cię, że pytasz o wielkie eony, bo wasze korzenie mieszkają w nieskończonościach. Gdy ci, o których mówiłem, zostali objawieni, On [dostarczył . . .]

(koptyjskie strony 109–110 zaginione)

[…] [111] i dochodząc do jedności, nazywamy ich ‘Zgromadzeniem Ogdoady’. Objawiło się jako androgyniczne i zostało nazwane częściowo męskim, częściowo żeńskim. Część męska zwie się ‘Zgromadzeniem’, część żeńska — ‘Życiem’, aby wykazać, że życie dla wszystkich eonów pochodzi od kobiety.

„I wszystkie imiona zostały otrzymane od zasady początkowej. Stało się tak, ponieważ z jego harmonii z myślą najrychlej ukazały się moce, zwane ‘bogami’, a na mocy ich mądrości [bogowie] bogów objawili bogów, <a bogowie> na mocy swej mądrości objawili panów, a panowie panów — na mocy [swych] aktów myśli — objawili panów, a panowie na mocy swej mocy objawili archaniołów, archaniołowie na mocy swego słowa objawili aniołów; [112] simulacra (odbicia), które z nich się ukazywały, posiadały strukturę, kształt i nazwanie dla wszystkich eonów i ich światów.

„A nieśmiertelni, których właśnie opisałem — wszyscy oni dzierżą władzę od Nieśmiertelnego Człowieka, który nazywa się ‘Milczeniem’, ponieważ gdy kontemplowali (w milczeniu), bez (zewnętrznej) mowy, majestat, który do niej należy, został dopełniony. Ponieważ niezniszczalni posiadali władzę, każdy stworzył wielkie królestwo w Ogdoadzie oraz trony i świątynie, sklepienia dla swoich majestatów — bo wszyscy powstali z woli Matki Świata.”

Święci apostołowie rzekli do Niego: „Panie, Zbawicielu, mów do nas o tych, którzy mieszkają w eonach, bo jest konieczne, abyśmy o nich dociekali.”

Doskonały [113] Zbawiciel rzekł: „Możecie pytać o wszystko, a Ja dam wam odpowiedź.

„Stworzyli zastępy anielskie — niezliczone miriady do posługi i swej chwały. Stworzyli duchy dziewicze, niewysłowione i niewzruszone światła, gdyż nie doznają niemocy ani słabości, lecz (przejawiają) wolę.

„W ten sposób eony zostały szybko dopełnione wraz z niebiosami i sklepieniami w chwale Nieśmiertelnego Człowieka i Jego towarzyszki Sophii. Stamtąd wszystkie eony i światy oraz ci, którzy nadeszli potem, otrzymali wzorzec tworzenia swoich podobieństw — zarówno w niebiosach chaosu, jak i w ich światach. I wszelka natura, począwszy od objawienia chaosu, mieszka w bezcieniowym świetle i w niewysłowionej radości oraz w niewyrażalnym weselu. Nieustannie doznają swej chwały, która nie gaśnie [114], i swego nieskończonego odpoczynku, który jest niewysłowiony wśród wszystkich eonów i wszystkich ich mocy, które powstały potem. Wszystko to powiedziałem wam teraz, abyście jaśnieli w świetle jeszcze bardziej niż oni.”

Matka Sophia i Jaldabaoth

Maria zapytała go: „Święty Panie, skąd pochodzą Twoi uczniowie i dokąd idą, i jak powinni postępować tutaj?”

Doskonały Zbawiciel rzekł do nich: „Pragnę, abyście wiedzieli, że Sophia, Matka Świata i Towarzyszka, sama, bez swego męskiego (odpowiednika), zapragnęła to wyłonić. Jednak z woli Ojca Świata — aby Jego niepojęta dobroć mogła się objawić — uczynił zasłonę między nieśmiertelnymi a tymi, którzy nadeszli potem, aby wynik mógł pociągnąć za sobą to, że [ . . . ]

(koptyjskie strony 115–116 zaginione)

[117] „[…] i tchnienie — i aby z dwojga mogli stać się jednym, tak jak było od początku, abyście przynieśli wiele owocu i wstąpili do Tego, Który Jest od początku, w niewysłowionej radości i chwale oraz [czci i] darze [Ojca Świata].

„[Dlatego] kto poznaje [Ojca w doskonałym] poznaniu, [pójdzie] do Ojca [i spocznie w] niezrodzonym [Ojcu]. Kto jednak [zna Go niedoskonale], pójdzie [do niedostatku] i spoczynku [Ogdoady].

„[Zaś] kto w milczeniu poznaje nieśmiertelnego [Ducha] światła — dzięki rozważaniu i zgodzie z prawdą — jeśli da Mi znaki Niewidzialnego, stanie się światłem w milczącym Duchu. Kto poznaje Syna Człowieczego w poznaniu i miłości, jeśli da Mi znak [118] Syna Człowieczego, będzie mógł udać się do mieszkań tych, którzy są w Ogdoadzie.”

Zakończenie

„Oto objawiłem wam imię Doskonałego, całą wolę Matki świętych aniołów, aby tutaj mógł zostać dopełniony zastęp męski; aby [w eonach] mogły [zajaśnieć nieskończoności, jak również] ci, którzy [powstali w] niezgłębionych [bogactwach Wielkiego] Niewidzialnego [Ducha, aby] wszyscy [mogli mieć udział w Jego dobroci] — nawet w bogactwach [ich spoczynku] bez [królestwa nad nimi].

„Pochodzę [od pierwszego] posłanego, aby wam objawić Tego, Który Jest od początku — z powodu pychy arch-rodziciela i jego aniołów, ponieważ chełpią się sobą, mówiąc, że są bogami. A przyszedłem, aby uwolnić ich od ślepoty, bym mógł wszystkim ogłosić Boga, który mieszka ponad światem.

[119] „Depczcie więc ich groby, zawstydzajcie ich złą intencję, złamcie ich jarzmo i przebudźcie moich. Dałem wam władzę nad wszystkim jako Synom Światłości, abyście [swoimi] stopami deptali ich moc.”

To są sprawy, które [błogosławiony] Zbawiciel [wypowiedział, i zniknął] spośród nich. [Wszyscy uczniowie] byli potem w [wielkiej, niewysłowionej radości] w [Duchu od] tego dnia. [A uczniowie Jego] zaczęli głosić [boską] Ewangelię [wiecznego, niezniszczalnego] [Ducha]. Amen.

Sophia Jezusa Chrystusa

Nota o polskim tłumaczeniu

Niniejsze polskietłumaczenie również zostaje przekazane do domeny publicznej (CC0), co oznacza, że każdy może je swobodnie wykorzystywać, udostępniać, tłumaczyć, adaptować i publikować, bez ograniczeń prawnych i bez konieczności uzyskiwania zgody autora.

Źródło oryginału:
Samuel Zinner, translated from the Coptic; edited by Mark M. Mattison, with the support of Other Gospels.
Public Domain Text. Tłumaczenie na język polski: opracowanie na podstawie wersji public domain, Nag Hammadi Project.

Jeśli uważasz ten artykuł za wartościowy to polub go na Facebooku, Tweetuj lub udostępnij na innych stronach.