Ewangelia Egipcjan Kodeks IV

Tekst znany jako Ewangelia Egipcjan — lub w tytule oryginalnym The Sacred Book of the Great Unseen Spirit — zachował się w dwóch niemal identycznych wersjach: w Kodeksie III oraz Kodeksie IV z biblioteki z Nag Hammadi. Obie wersje pochodzą z tego samego źródła tradycji setiańskiej, jednak Kodeks IV zawiera bardziej kompletny i staranniej zachowany tekst, uzupełniający luki obecne w Kodeksie III.

Wersja z Kodeksu IV powtarza większość wcześniejszego materiału niemal słowo w słowo, lecz stanowi pełniejsze i bardziej rozwinięte opracowanie. W niektórych miejscach zachowuje także poprawniejszą koptyjską redakcję — zawiera doprecyzowane imiona eonów, pełniejsze hymny i dłuższe listy boskich istot, które w Kodeksie III urywają się z powodu zniszczenia manuskryptu.

Najważniejsze różnice między Kodeksem III a IV obejmują:

1. Ciągłość narracji – w Kodeksie III brakuje kilku stron (m.in. 45–48), które w Kodeksie IV zachowały się w całości. Dzięki temu wersja IV obejmuje pełny opis zstąpienia Seta, stworzenia świata materialnego i rytuału chrztu duchowego.
2. Pełniejszy hymn końcowy – Kodeks IV zawiera rozbudowany Hymn Chrzcielny (IĒ IEUS ĒŌ OU ĒŌ ŌUA … ALĒTHŌS ALĒTHŌS), którego fragmenty w Kodeksie III zostały skrócone lub zniekształcone.
3. Precyzyjniejsze zapisy imion – Kodeks IV poprawia wiele wariantów onomastycznych, np. „Samblo” zamiast „Samlo” (por. przyp. [12]), „Mirothoe” zamiast „Merothai”, „Heli Heli Machar Machar Seth” zamiast skróconej wersji w Kodeksie III.
4. Rozszerzone zakończenie – tylko Kodeks IV zawiera pełne zakończenie opisujące, że sam Set napisał i ukrył księgę na górze Charaxio, aby ujrzała światło dopiero w końcu czasów — fragment nieobecny w Kodeksie III.
5. Dokładniejsze partie rytualne – w Kodeksie IV występują dłuższe sekwencje samogłoskowych formuł magicznych i liturgicznych (tzw. słowa mocy), co wskazuje, że tekst był używany w rzeczywistym kontekście obrzędowym.

Pod względem doktrynalnym obie wersje są zgodne: ukazują kosmologię setiańską, w której Wielki Niewidzialny Duch jest najwyższym źródłem emanacji, a Set — syn Adamasa — staje się zbawicielem rodu duchowego. Jednak w wersji z Kodeksu IV widać wyraźniej soteriologiczną interpretację Chrystusa jako wcielenia Seta, który dokonuje pojednania światów poprzez duchowy chrzest przewyższający niebo.

Warto również zauważyć, że Kodeks IV nosi cechy poprawionej redakcji liturgicznej — być może powstał w środowisku, które praktykowało gnostycki rytuał pięciu pieczęci, łączący elementy chrztu, namaszczenia i objawienia.

Z tego powodu Ewangelia Egipcjan (Kodeks IV) jest nie tylko powtórzeniem, ale kulminacją i dopełnieniem wcześniejszej wersji z Kodeksu III — stanowiąc pełną, dojrzałą formę objawienia setiańskiego, w której Set, Jezus i Niezniszczalny Człowiek Adamas jawią się jako różne aspekty tej samej boskiej świadomości światła.

Poniższe tłumaczenie zostało przekazane do domeny publicznej i może być dowolnie kopiowane, używane, zmieniane lub pozostawiane bez zmian, w jakimkolwiek celu. Opiera się ono na koptyjskim tekście z Kodeksów Nag Hammadi IV, 2.

Tłumaczenie z koptyjskiego wykonał Samuel Zinner, a zredagował Mark M. Mattison dzięki życzliwemu wsparciu Other Gospels.

Symbole

[ ] – Luka w tekście (tzw. lacuna)
( ) – Wstawka redakcyjna dla wyjaśnienia tekstu
< > – Poprawka błędu kopisty
[40] – Numer strony kodeksu koptyjskiego

🌟Ewangelia Egipcjan 

---

Święta Księga

[50] [Święta księga] [Egipcjan o] wielkim [Niewidzialnym Duchu],

Ojcu, którego [imienia nie] można [wypowiedzieć],
który [pochodzi z] wyżyn,
Światłu [doskonałości],
Światłu wiecznemu wieczności,
Światłu wewnątrz Milczenia,
wewnątrz Opatrzności i Milczenia Ojca,
Światłu wewnątrz Mowy i Prawdy,
[Światłu] niezniszczalnemu,
Światłu nieprzystępnemu,
Światłu wiecznemu [wieczności],
które wyszło,
od niewysłowionego, nieoznaczonego i niewyrażalnego Ojca,
eonowi [eonów],
Samo-zradzającemu się,
Samo-powstającemu,
Obcemu,
Mocy przekraczającej wszelkie pojmowanie niewysłowionego Ojca.

Trzy Moce

Trzy moce wyszły z Niego — Ojciec, Matka i Syn — którzy powstali z samych siebie, z żywego [Milczenia] Niezniszczalnego Ojca.
Te wyszły [51] z Milczenia [Niewysłowionego] Ojca […], Doksomedon [Domedon], eon [eonów]; stamtąd wyszło [Światło], czyli procesja ich [poszczególnych] mocy, [i w ten sposób Syn] pojawił się [jako czwarty]. Matka natomiast jest [piątą]; Ojciec zaś [szóstym].

[…], On jednak jest nieoznaczony, [pozostając] nieoznaczony [pośród] wszystkich [mocy], niezniszczalnych chwał.

Z Niego wyszły trzy [moce], będące trzema Oktadami, które Ojciec [zro]dził ze swego łona w Milczeniu i Opatrzności — [to jest:] Ojciec, Matka i Syn.

Pierwsza Oktada, ta, z powodu której zrodziło się Dziecko potrójnie męskie, [składa się z]:

Myśli,
Mowy,
[oraz] Wiecznego, Niezniszczalnego Życia,
Woli,
Umysłu,
[52] [oraz] Przedwiedzy,
Ojca Androgynicznego.

Druga moc, będąca [Oktadą]:

Matka,
Dziewica-Mężczyzna Barbelo,
[…kaba Adone…],
ta, która nadzoruje niebo,
[…akroboriaor…],
moc przekraczająca wszelkie wyjaśnienie i niewy[mówiona],
ona […].

Zrodziła się z samej siebie i [po]stąpiła naprzód. Zgodziła się z Ojcem żywego Milczenia.

Trzecia moc natomiast jest Oktadą:

Syn Milczenia,
również Milczenia,
Poznanie Ojca,
oraz Cnota Matki,

który [zrodził] ze swego łona siedem mocy Wielkiego Światła — siedem głosów, będących początkiem mowy i dopełnieniem ich wypowiedzi.

To są trzy moce, czyli trzy Oktady. [53] Ojciec [zro]dził je [ze swego łona] poprzez Milczenie i swoją Opatrzność w tamtym [miejscu].

Eon Doxomedona

[W tym miejscu] ukazał się Doksomedon, eon eonów, oraz [trony] w jego wnętrzu, [i moce, które] je otaczają, [i chwała, oraz] nie[zniszczalność]. [Ojciec] wielkiego [Światła wyszedł] z [… wielkiego eonu Dokso]medona, w którym [spoczywa Dziecko potrójnie męskie], a tron jego chwały [został w nim wzniesiony], [ten], na [którym wyryto jego] niewyrażalne [imię], na [tablicy… eonie], który jest [Mową] Ojca i [Światłem] Wszystkiego —
[Tym, który pochodzi z] Milczenia, i [tym, który] wyszedł [z Milczenia], tym, który spoczywa [w] Milczeniu,
tym, [którego imię mieszka w] nie[widzialnym] i [ukrytym] symbolu […].

[54] Wtedy [pojawiła się] w procesji niewysłowiona tajemnica:

I I I I I I I I I I I I I I I I I I I [I I I I I I]
Ē Ē Ē [Ē] Ē Ē [Ē] Ē Ē Ē Ē Ē Ē Ē [Ē Ē Ē] Ē Ē [Ē Ē] Ē
O O O O O O O O O [O O O O O O O] O O O O O O
U U U [U U U U U] U U U U U U [U U U U U U U] U
E E E E E [E E E E E E E E E] E E E E E E [E E]
[A A A A A A A A A] A A A A [A A A A A A A A A]
[Ō Ō] Ō [Ō Ō Ō Ō Ō Ō Ō Ō] Ō Ō Ō Ō [Ō Ō Ō Ō Ō Ō Ō],

I w ten sposób [trzy] moce złożyły chwałę Wielkiemu, Niewidzialnemu i Niezniszczalnemu, Nienazwanemu, Dziewiczemu Duchowi Ojca oraz Męskiej Dziewicy Barbelo.

Trzy Oktady proszą o Moc

prosili [o Moc].
[Żywe, milczące Milczenie objawiło się] wewnątrz Mocy, [która jest] [chwałami] i [niezniszczalnościami], eonem, który [. . . spośród] eonów, [55] tym, który [nadzoruje miriady] tajemnic — trzech mężczyzn, [trzy] [potomstwa], mężczyzn [i] rody męskie, [chwały Ojca,] chwały wielkiego [Chrystusa i] męskie potomstwo. [Rody] napełniły wielki eon Doksomedona [mocą] mowy [Pełni] Światła.

Wtedy [potrójnie męskie] Dziecko [wielkiego] [Chrystusa], którego [wielki Niewi]dzialny [Duch] namaścił, [ten], którego moc była nazwana [Ainon], złożył [chwałę wielkiemu Niewi]dzialnemu [Duchowi i Męskiej] Dziewicy Yoel, [Milczeniu milczącego] Milczenia, [Wielkości, która jest …] niewysłowiona.

[Nie]wyrażalna, […], ponad wszelką odpowiedź i [ponad] wszelkie tłumaczenie, pierwszy, który [wyszedł], i niewyrażalny, nie[…]. [56] […], będący cudowny i [… niewy]słowiony, […], ten, który posiada wszelkie wielkości [Wielkości] [Milczenia] Milczenia w tym [miejscu]. Potrójnie [męskie Dziecko] złożyło chwałę i prosiło [o Moc] od [wielkiego Niewidzialnego Dziewiczego] Ducha.

Wtedy ukazał się w tym miejscu [… ten, który] ogląda [chwały …] skarby wewnątrz [… niewidzialnych] tajemnic [… Milczenia], [Męska] Dziewica Youel.

[Syn] Dziecka, Esephech, następnie [ukazał się], i [w ten sposób] został dopełniony, mianowicie:

Ojciec,
Matka,
Syn,
Pięć Pieczęci,
Niezwyciężona Moc,

która jest wielkim Chrystusem wszystkich niezniszczalnych […]. [57] [… święci …] na końcu, [niezniszczalni …] oraz […], będący mocami, [chwałami] i niezniszczalnościami […], wyszli […].

Ten złożył [chwałę] niewyjawionej, ukrytej [tajemnicy … ukrytej …] w nim wewnątrz [… i] eonów […], tronów, […], a każdy […], miriady niezliczonych [mocy] otaczających [ich], [58] [chwały] i [nie]zniszczalności […], i oni […], Ojcu, [i] Matce, [i] Synowi, oraz [całej] [Pełni], o której [wspomniałem] wcześniej, [i] Pięciu Pieczęciom, [i Tajemnicy] [Tajemnic].[7]
Oni [ukazali się … nadzorujący …] eony, PRAWDA PRAW­DZIWIE[8] […], i PRAWDA PRAW­DZIWIE, [wieczne] eony.

Boskie emanacje

Wtedy [z Milczenia wyszła Opatrzność], oraz [żywe Milczenie] Ducha, [a także] Mowa [Ojca] i [Światło]. [Ona … pięć] [59] Pieczęci, które [Ojciec zro]dził ze swego łona, i przemierzyła [każdy eon], o którym wspominałem wcześniej. Ustanowiła chwalebne trony [i niezliczone miriady] aniołów, którzy je otaczają — [moce i niezniszczalne] chwały, które śpiewają i wysławiają, wszyscy jednogłośnie oddając chwałę [jednym głosem], w jedności, [nieustannie] śpiewając [do]:

Ojca,
Matki,
Syna […],
i całej Pełni, o której [wspomniałem] wcześniej,
to jest wielkiego Chrystusa,
który powstał z Milczenia,
który jest Niezniszczalnym Dzieckiem,
Telmael Telmachael Eli Eli Machar Machar Seth,
Mocą, która żyje — PRAWDA PRAW­DZIWIE,
oraz Męską Dziewicą, która mu towarzyszy — Yoel,
i Esephechem, strażnikiem blasku, Synem Syna
i koroną jego chwały,
[… pięciu Pieczęci],
Pełnią, o której wspomniałem wcześniej.

Tam [60] wielka żyjąca Samozrodzona Mowa wyszła na zewnątrz — Prawdziwy Bóg, natura nie narodzona, ten, którego imię ogłaszam mówiąc:

[… AIA…THAŌTHŌSTH…],[9]
Syn wielkiego Chrystusa,
który jest Synem niewyrażalnego Milczenia,
[który powstał z wielkiego] [Niewidzialnego i] Niezniszczalnego [Ducha].

Syn Milczenia i Milczenia ukazał się [… nie]widzialny [… Człowiek i] skarby [Jego chwały].

Następnie [objawił się w tym, co stało się widzialne] i [ustanowił cztery eony]. [Ustanowił je przez słowo]. Złożył [chwałę wielkiemu Niewidzialnemu Dziewiczemu Duchowi], [Milczeniu] [Ojca] wewnątrz Milczenia [żywego Milczenia], gdzie Człowiek spoczywał [… poprzez …].

A potem [z tamtego miejsca] [61] wyszła wielka chmura Światła, czyli żyjąca Moc, Matka świętych i nie[zniszczalnych], wielkich Mocy […].
I zrodziła Tego, [którego] imię [wypowiem], mówiąc:

Ty jesteś Jeden,
Ty jesteś Jeden,
Ty jesteś Jeden […],
EA,
EA,
EA.

Ten zaś, [Ad]amas, jest Światłem, które zabłysło [ze Światła]; jest Okiem Światła, ponieważ [to jest] Pierwotny Człowiek, dla którego wszystko [istnieje], przez którego wszystko [istnieje] i poza którym nic nie istnieje —
On jest [Ojcem], który [wyszedł], nieosiągalny [i niepojęty], i który zstąpił [z wysoka], aby usunąć [niedoskonałość i brak].

Wielka Samozrodzona Mowa, Bóg, oraz Niezniszczalny Człowiek Adamas, [połączyli się] w jedno — w Człowieka. I przez Słowo Człowiek zaistniał. [Złożył] chwałę:

[Wielkiemu Niewidzialnemu i Niepojętemu Dziewiczemu Duchowi],
[Męskiej Dziewicy Barbelo],
[Dziecku potrójnie męskiemu],
[Męskiej Dziewicy Yoel],
[62] [i Dziecku Esephechowi, strażnikowi blasku],
[Dziecku Dziecka],
[Koronie jego chwały],
[Wielkim eonom Doksomedona],
[Tronom w ich wnętrzu],
[Mocom, które je otaczają],
[Chwałom i Niezniszczalnościom],
[i całej Pełni, o której wspomniałem wcześniej],
[i Ziemi Powietrza, odbiorcy Boga],
gdzie Święci Ludzie przyjmują kształt ze Światła Ojca Milczenia,
z Żywego, Milczącego Źródła,
Ojca i całej Jego Pełni, jak wspomniałem wcześniej.

Cztery Światła

[Wielka Samozrodzona Mowa], Bóg, oraz [Niezniszczalny Człowiek Adamas] [złożyli chwałę] i [prosili] o moc, [wieczną siłę] i [niezniszczalność] dla Samozrodzonego, dla [dopełnienia] czterech [eonów], aby przez nie mogły się objawić [chwała i moc] [Niewidzialnego] Ojca [świętych ludzi] wielkiego [Światła], które zstąpi [na] świat [podobny do nocy].

[Wtedy] Niezniszczalny [Wielki Człowiek Ada]mas [poprosił] [63] o syna dla siebie, z samego siebie, aby mógł stać się Ojcem [nieporuszonego i nie]zniszczalnego rodu, i aby dla jego dobra objawiły się Milczenie i Głos, oraz by dzięki niemu [śmiertelny] eon mógł się podnieść, rozpuścić i przemienić.
W ten sposób moc wyszła z wysoka — wielka moc wielkiego Światła, Objawienie, które zrodziło cztery Światła:

Armuzel,
Oroiael,
Dawithe,
Eleleth,

oraz wielkiego niezniszczalnego Seta, syna wielkiego niezniszczalnego Człowieka, Adamasa.
I w ten sposób została dopełniona doskonała Hebdomada, istniejąca w tajemnicy ukrytych tajemnic, ta, która otrzymała [chwałę …] i stała się jedenastą Oktadą, tak że została dopełniona przez cztery Oktady, a Ojciec wyraził aprobatę, i Pełnia Świateł zjednoczyła się w zgodzie i radości.

Towarzysze Świateł

[Współtowarzysze pojawili się], aby dopełnić Oktadę [64] Samozrodzonego Boga:

Łaska — dla pierwszego światła, Armuzela;
Postrzeganie — dla drugiego światła, Oroiaela;
Zrozumienie — dla trzeciego światła, Dawithe;
Rozeznanie — dla czwartego światła, Eleletha.

To jest pierwsza Oktada Samozrodzonego Boga, i Ojciec wyraził aprobatę, a cała Pełnia Świateł zjednoczyła się w zgodzie.

Wyszli także Ministrowie:

Pierwszy, wielki Gamaliel, [z wielkiego] światła Armuzela;
Drugi, wielki Gabriel, [z wielkiego] drugiego światła Oroiaela;
Trzeci, wielki Samblo, [z wielkiego] trzeciego światła Dawithe;
Czwarty, Abrasaks, [z wielkiego] czwartego światła Eleletha.

A wraz z nimi pojawili się Współtowarzysze, posłani z radością przez Ojca:

Pamięć — dla pierwszego wielkiego Gamaliela;
Miłość — dla drugiego wielkiego Gabriela;
Pokój — dla trzeciego wielkiego Samblo;
Życie Wieczne — dla czwartego wielkiego Abrasaksa.

I w ten sposób zostało dopełnionych pięć Oktad, dających łącznie czterdzieści — Moc przekraczająca wszelkie pojmowanie.

Wtedy Wielka Samozrodzona Mowa i cała Pełnia czterech Świateł złożyły chwałę:

Wielkiemu Niewidzialnemu i Niezniszczalnemu, Nienazwanemu Dziewiczemu Duchowi,
Męskiej Dziewicy,
Wielkim eonom Doksomedona,
Tronom wewnątrz nich,
Mocom, które je otaczają,
Chwałom, Potęgom i Zwierzchnościom,
Dziecku potrójnie męskiemu,
Męskiej Dziewicy Youel,
Esephechowi, Strażnikowi Blasku, Koronie Jego Chwały,
całej Pełni,
wszystkim Chwałom zamieszkującym w nieosiągalnych Pełniach,
i Nienazwanym eonom,

aby mogli nazwać Ojca, czwartego, wraz z nieporuszonym i niezniszczalnym rodem Ojca,
i aby mogli nazywać go nasieniem wielkiego Seta.

Wielki Wznosi Trony dla Świateł

Wtedy wszyscy [zadrżeli], [66] i [poruszenie ogarnęło] [niezniszczalnych].
Gdy Dziecko potrójnie męskie zstąpiło z wysoka do tych, którzy istnieją bez narodzin, i do tych, którzy istnieją zrodzeni z samych siebie, oraz do tych, którzy istnieją zrodzeni przez innych, wówczas wyszedł Wielki, który posiada całą wielkość wielkiego Chrystusa.

I wzniosł trony chwały [wewnątrz czterech] eonów, oraz niezliczone miriady mocy, które [je otaczały], chwały i niezniszczalności.
I w ten sposób [pojawił się], a Niezniszczalny, Duchowy Kościół wzrósł wewnątrz czterech Świateł wielkiej Samozrodzonej Żyjącej Mowy, Boga Prawdy.

Wszyscy [oddawali chwałę i] śpiewali, wielbiąc jednym głosem, w jedności, głosem, który nigdy nie milknie:

Ojcu,
Matce,
Synowi,
i ich Pełni, jak [wspomniałem] wcześniej.

[… pięć Pieczęci], które nadzorują miriady,
oraz ci, którzy panują nad eonami,
i przywódcy posiadający chwałę,
wszyscy zostali obdarzeni nakazem, by objawić [67] tym, którzy są tego godni.

Amen.

Nasienie Wielkiego Seta

Wtedy wielki Set, syn Niezniszczalnego Człowieka, Adamasa, złożył [chwałę]:

Wielkiemu, Niewidzialnemu, Niezniszczalnemu i Nienazwanemu Dziewiczemu Duchowi,
Męskiej Dziewicy,
Dziecku potrójnie męskiemu,
oraz Męskiej Dziewicy Yoel […].

[…], [poprzez] wielkiego Seta.

[Cieszył się] z powodu [daru, który …] został mu dany przez Niezniszczalne Dziecko, [aby wydobył swoje nasienie] z […].

[68] […], Dziewica wraz z czterema istotami została przez niego ustanowiona wewnątrz czterech eonów, w wielkim trzecim świetle — Dawithe.

Stworzenie świata materialnego

[Jednakże], po pięciu tysiącach lat, wielkie Światło Eleleth przemówiło:
„Niech powstanie władca nad Chaosem i Hadesem.”
I [pojawiła się chmura] […].

[…], ona […], dwie […], [ta, którą ustanowiła …] wyszła z […], [tej …].

[69] Wtedy wielki anioł Sakla [ujrzał] tego, który mu towarzyszył — Nebruela, wielkiego demona — i [razem stali się] duchem, który zrodził ziemię.

[Dwunastu aniołów …].

[70] [… którego wszystkie] pokolenia ludzi nazywają słońcem.
Siódmy — Abel.
Ósmy — Akiressina.
Dziewiąty — Yubel.
Dziesiąty — Harmoupiael.
[…].

Skrucha i Nasienie Wielkiego Seta

[…], [71] która zasadziła je wewnątrz eonów zrodzonych z ziemi, aby z jej powodu mogły zostać dopełnione braki, ponieważ ta, która zstąpiła z wysokości w dół, do świata przypominającego noc, została posłana i zaczęła błagać zarówno za nasienie archonta tego eonu, jak i za tych, którzy od niego pochodzą, to jest nasienie splamione i zniszczalne [boga tego świata], oraz za nasienie Adama (który jest słońcem) i wielkiego Seta.

Wtedy wielki anioł Hormos [wyszedł], aby przygotować — za pośrednictwem dziewic z niszczalnego nasienia tego eonu — święte naczynie zrodzone przez Logos, przez Ducha Świętego, dla nasienia wielkiego Seta.

Wielki Set [następnie] wyszedł [i przeniósł] swoje nasienie, zasiewając je w eony zrodzone z ziemi, liczne jak Sodom — niezliczone — [a oni nazwali] je Sodomą wielkiego Seta, która jest Gomorrą.
Wielki Set przeniósł nasienie ze źródła Gomorry i zasadził je w drugim miejscu, w miejscu pastwiska, które nazwał Sodomą.

To jest ród, który [72] pojawił się przez Edoklę, ponieważ mówiąc, zrodziła Prawdę i Sprawiedliwość — początek nasienia życia wiecznego i tych wszystkich, którzy wytrwają dzięki poznaniu swojego pochodzenia.
To jest wielki i niezniszczalny ród, który ukazał się w trzech światach, a potop przyjdzie jako obraz dopełnienia eonu, i nadejdzie na świat z powodu tego rodu.

Pożary ogarną ziemię […], a łaska przetrwa przez proroków i strażników żyjącego rodu.
Z powodu tego rodu nastaną zarazy i głody.
To wszystko wydarzy się z powodu tego wielkiego i niezniszczalnego rodu.
Z powodu tego rodu przyjdą również kuszenia i kłamstwa fałszywych proroków.

Wielki Set [ujrzał wtedy] działanie diabła, [73] jego zwodnicze podstępy i spisek, który obróci przeciwko sobie, a także prześladowanie, które jego moce i aniołowie zwrócą przeciwko nieporuszonemu rodowi, oraz błąd, który sam popełni przeciw sobie.

Wtedy wielki Set złożył chwałę:

Wielkiemu, Niezniszczalnemu, Niewidzialnemu, Nienazwanemu Dziewiczemu Duchowi Ojca,
Męskiej Dziewicy Barbelo,
Męskiemu Dziecku Telmael Telmachael Eli Eli Machar Machar Seth,
Mocy, która żyje — PRAWDA PRAW­DZIWIE,
Męskiej Dziewicy Yoel,
Esephechowi, Strażnikowi Blasku,
Koronie jego chwały,
Wielkiemu eonowi, który obdarza chwałą,
Tronom, które są w jego wnętrzu,
Wielkim, którzy go otaczają,
Chwałom i Niezniszczalnościom,
oraz całej Pełni, o której wspomniałem wcześniej,
i prosił o Strażników dla swego nasienia.

Trzy zstąpienia Seta

Z wielkich eonów [następnie] przybyło czterystu aniołów powietrza, w towarzystwie [74] Aerosiela i wielkiego Selmelchela — strażników wielkiego, niezniszczalnego rodu, jego owocu oraz wielkich ludzi wielkiego Seta — od czasu i momentu Prawdy i Sprawiedliwości aż do wypełnienia tych eonów, wraz z ich archontami i tymi, których wielcy sędziowie skazali na śmierć.

Wielki Set został następnie posłany przez cztery wielkie światła, z woli Samozrodzonego i całej Pełni, w darze i upodobaniu wielkiego Niewidzialnego Ducha, wraz z pięcioma Pieczęciami i całą Pełnią.

Przemierzył trzy przyjścia (paruzje), o których [wspominałem wcześniej]: potop, pożogę i sąd nad archontami, władzami i mocami, aby ocalić tę, która zbłądziła, poprzez pojednanie świata i chrzest ciała, przez tego, którego Logos zrodził — którego wielki Set potajemnie przygotował przez Dziewicę, aby na nowo zrodzić świętych przez Ducha Świętego, [75] i przez niewidzialne, tajemne znaki, poprzez pojednanie świata ze światem, przez wyrzeczenie się świata i boga trzynastu eonów, przez zgromadzenie świętych, niewysłowionych i niezniszczalnych, w łonie wielkiego przedistniejącego Światła, wewnątrz Opatrzności — a poprzez nią zostało ustanowione święte i niebiańskie chrzczenie, przewyższające niebiosa, przez Świętego i Niezniszczalnego Jezusa, zrodzonego z Żywej Mowy, którego wielki Set przyoblekł,
a przez Niego przybił moce trzynastu eonów i pozbawił je siły.

Oni zostali przeniesieni i przywróceni, uzbrojeni w niezniszczalną, niezwyciężoną moc,
przyodziani w zbroję poznania Prawdy,
i zostali objawieni moi wielcy słudzy:

Yesseus Mazareus Yessedekeus — Żywa Woda;
wielcy przywódcy: wielki Jakub, Teopemptos i Isvael;
ten, który czuwa nad Łaską — Mep[…]el;
ci, którzy czuwają nad źródłami Prawdy — Micheus, Michar i Mnesinous;
ten, który czuwa nad chrztem żyjących, oczyszczający Sesengenbarpharanges;
ci, którzy czuwają nad bramami do wód życia — Micheus i Michar;
ci, którzy czuwają nad wschodem — Seldao i Elenos;
przyjmujący święty ród;
niezniszczalni i potężni ludzie wielkiego Seta;
słudzy czterech Świateł: wielki Gamaliel, wielki Gabriel, wielki Samblo i wielki Abrasaks;
ci, którzy czuwają nad wschodem słońca — Olses, Umneos i Eurumaious;
ci, którzy czuwają nad wejściem do odpoczynku życia wiecznego — Phritanis, Mixanther i Michanor;
oraz strażnicy dusz zabitych [77] — Akramas i Strempsouchos;
i wielka moc Telmachael Telmachael Eli Eli Machar Machar Seth;
i wielki, Niewidzialny, Niezniszczalny i Nienazwany, który zamieszkuje w Duchu i Milczeniu;
i wielkie Światło Armuzel —
miejsce, gdzie przebywa Żyjący Samozrodzony, Prawdziwy Bóg, w towarzystwie Niezniszczalnego Człowieka Adamasa;
oraz Oroiael, miejsce, gdzie przebywa wielki Set;
i Jezus Życia, który przyszedł i ukrzyżował to, co było poddane Prawu;
trzeci — Dawithe, miejsce, gdzie spoczywają synowie wielkiego Seta;
czwarty — Eleleth, miejsce […].

[78] […] przez Tego, który jest Święty i Niezniszczalny — Poimaela,
oraz przez tych, którzy są godni chrztu wyrzeczenia i niewysłowionych Pieczęci swego chrztu.
Oni poznali swoich Przyjmujących, tak jak zostali o nich pouczeni;
poznali poprzez nich — i nie zakosztują śmierci.

Hymn chrzcielny

Jesseus
[… Ē]Ō ĒOUŌ ŌUA,
PRAWDA PRAW­DZIWIE,
O Jesseus Mazareus Yessedekeus,
O Żywa Wodo,
O Dziecię Dziecka,
O Imię wszelkiej Chwały,
PRAWDA PRAW­DZIWIE,
Wiecznie Istniejący,

I I I I
Ē Ē Ē Ē
E E E E
O O O O
U U U U
Ō Ō Ō Ō
A A A A,
PRAWDA PRAW­DZIWIE,
OĒI AAA […].

[79] Wieczny, który jesteś wewnątrz serca,
O Wieczny, UAEI EISAEI EIO EIEI OSEI!

To wielkie imię […] część […],
O Doskonały,
Ty, który jesteś Samozrodzony, Niezależny,
Niewidzialny dla wszystkich oprócz mnie,
Niewidzialny dla wszystkich,
bo któż ogarnie Cię głosem i chwałą?

Ponieważ poznałem Cię,
połączyłem się teraz z Twoją niezawodnością,
i uzbroiłem się.
Jestem w zbroi Łaski i Światła.
Stałem się Światłem,
i dlatego rozpostarłem ręce, które były złożone,
i zostałem ukształtowany […].
[…], zasłona bogactwa
otaczająca […], łono […],
w którego podobieństwie […].
[…], PRAWDA,
bo uchwyciłem Cię,
Jezu Tego, który […]:

ĒEE
AIEE
OISŌ […].

[80] O Święty […],
O Boże Milczenia […].
Ty jesteś […], odpocznieniem Syna […],
który istnieje wewnątrz […], znaku, miejsca […], Człowieka.
Oczyściłeś mnie w Nim
swoim Życiem,
zgodnie z Twoim niezniszczalnym Imieniem.

Dlatego wraz z Nim jest kadzidło życia,
zmieszane z wodą chrzcielną każdego archonta,
aby mógł żyć z Tobą w dobrobycie świętych,
O Wieczny, który istniejesz,
PRAWDA PRAW­DZIWIE.

Zakończenie

Wielki Set napisał tę księgę i złożył ją na wysokiej górze, gdzie słońce nie wschodzi, ani […].
I od dni proroków, […], oraz apostołów, […], nie została ona objawiona, […], ani ich ucho jej nie usłyszało.

Wielki Set napisał tę księgę literami […].
Złożył ją […].

Jeśli uważasz ten artykuł za wartościowy to polub go na Facebooku, Tweetuj lub udostępnij na innych stronach.